Historia i budowa Morza Śródziemnego – kontynuacja

Poniżej skał osadowych znajduje się warstwa granitów. Granit od dawna uważany był za klasyczną ogniową skałę (tzn. powstałą przez zakrzepnięcie roztopionej magmy), toteż ogromne zdziwienie wywołał fakt odnalezienia w granitach skamieniałych szczątków roślin. Zrozumiałe, że w rozpalonej magmie nie mogły przetrwać ślady żadnych żywych organizmów, należałoby zatem przypuszczać, że przynajmniej niektóre granity mają odmienne pochodzenie. I tak jest w istocie 2 km poniżej poziomu oceanów. Pozostało na tej pu- styni wprawdzie kilka jezior, do których wpadały

Pustynię, pozostałą po Morzu Śródziemnym, przecinały głębokie kaniony, którymi do wspomnianych jezior spływały wielkie rzeki tego basenu. W końcu zeszłego wieku w trakcie prac wiertniczych odnaleziono m. in. dawne koryto Rodanu – okazało się wówczas, że w okolicach dzisiejszej delty wypełniają je osady o miąższości około 1 km. Ciekawego odkrycia dokonał radziecki geolog, I. S. Czumakow, pracujący przy bu-dowie tamy asuańskiej, odkrył mianowicie głęboki wą-wóz, wrzynający się w granitowe skały kontynentu na 200 m poniżej dzisiejszego dna Nilu, a przecież Asuan dzieli od ujścia Nilu ponad 100 km. W dzisiejszej delcie Nilu dna owego kanionu nie dosięgły wiercenia na głębokość ponad 300 m, Czumakow przypuszcza nawet, że znajduje się ono na głębokości 1,5 km. Podobne, wąskie :i głębokie, wąwozy lub kaniony odkryte zostały również na terytorium i przy brzegach Algierii, Syrii, Izraela oraz innych krajów śródziemnomorskich, a wszystkie one powstały w tych czasach, gdy Morze Śródziemne nie istniało.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *