OGÓLNA ZASADA I PODSTAWOWE PRAWA ZAPAMIĘTYWANIA

Przedstawiam tutaj zasadnicze wyniki własnych badań w odniesieniu do postawionego na początku zagadnienia: jakie warunki są konieczne do tego, aby osobnik coś zapamiętał? Ogólna zasada zapamiętywania: zapamiętanie przez osobnika jakiegokolwiek układu bodźców jest możliwe tylko i jedynie wtedy, gdy układ ten zostanie włączony w jego działanie.

Przez działanie rozumiem zarówno najprostszą czynność, jak i najbardziej złożony zespół czynności, przez wykonanie których osobnik ustosunkowuje się do działających na niego bodźców, zaspokajając określoną potrzebę. Sposób owego włączania bodźców (dostarczonych przez organy odbiorcze lub wykonawcze) może być w działaniu bardzo różny i może zależeć od konkretnej sytuacji i od możliwości danego osobnika w zakresie odzwier- ciedlania rzeczywistości i w zakresie jego czynnościowych sprawności. J

Przypominam grupę eksperymentów GE-12. W działaniu badanej osoby, związanym z załatwianiem przez nią w mieście określonego sprawunku, wyodrębniłem 102 składniki, które nazwane zostały porcjami treściowymi. Eksperymenty wykazały, że: t z 10 składników związanych ściśle z celem działania zo- stało zapamiętanych 10 100 z 4 składników bliskich treściowo celowi działania zostało zapamiętanych 4 100 z pozostałych 88 grup treściowych, nie związanych zupeł- nie z celem działania,’ 30 nie zostało wcale zapamię- tanych, a pozostałe zostały zapamiętane mniej lub bardziej dokładnie 58 65,8

Pierwsze dwa punkty są jasne. Wyjaśnienia wymaga punkt trzeci. Wcześniej jeszcze jedno wyjaśnienie. Działaniem jest zarówno manipulowanie przedmiotami, jak i myślenie o przedmiotach. Włączenie bodźca do działania następuje zarówno wtedy, gdy wykonujemy jakąś czynność ruchową w stosunku do działającego na nas przedmiotu, jak i wtedy, gdy myślimy o nim i myślowo włączamy go bądź w to, co robimy, bądź w kontekst innych działań, np. przypomnianych. Bez tego wyjaśnienia w ogóle niemożliwe jest zrozumienie przedstawionej zależności. Idąc do miasta w celu załatwienia jakiegoś sprawunku, wystawieni jesteśmy na działanie ogromnej liczby różnorodnych bodźców zarówno pierwszosygnałowych, jak i drugosygnałowych. Z tej ogromnej liczby zapamiętujemy te, które wiążą się z zasadniczym celem naszego działania, oraz te, które włączone zostają w różne działania ruchowe i myślowe w czasie drogi do innego celu. Inne nie zostają zapamiętane. Dlatego właśnie z 88 grup treściowych, nie związanych zupełnie z głównym działaniem, 30 nie zostało zapamiętanych, a 58 grup treściowych zostało zapamiętanych na skutek włączenia ich w procesie myślenia w uboczne niejako działanie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *