Osoba odbywająca drogę w budynku

Osoba odbywająca drogę w budynku odzwierciedla poszczególne jej odcinki niejednakowo, jedne dokładniej, inne mniej dokładnie, a jeszcze innych w ogóle, nie odzwierciedla. Jest to związane z przebiegiem reakcji orientacyjnej, uzależnionej z jednej strony od samych bodźców, z drugiej od nastawienia osobnika i od zakresu zaabsorbowania innymi bodźcami (myślenie o czymś, rozmowa) w czasie drogi. Wyodrębnienie poszczególnych odcinków drogi, zwłaszcza gdy osoba badana ma przewodnika, zależy w sposób zasadniczy od udziału werbalizowania w procesie odzwierciedlania. Jeżeli osoba idąca jest zaprzątnięta swoimi myślami lub rozmową z osobą towarzyszącą, jej możliwości werbalizowania są ograniczone, a tym samym ograniczone jest również i zapamiętanie poszczególnych odcinków drogi. W takich przypadkach stwierdzaliśmy luki w odbiciu pamięciowym drogi i dużą liczbę błędów. Gdy osoba idzie z częściowym choćby nastawieniem na werbalizowanie, a uboczne bodźce nie przeszkadzają jej w tym, odbicie pamięciowe zyskuje na adekwatności i dokładności.

Czytaj dalej Osoba odbywająca drogę w budynku

Odblokowanie wspomnień z dzieciństwa – kontynuacja

Maria była tak przestraszona, że podporządkowała się. Poszła na górę, ale nie mogła zasnąć. Była zrozpaczona i bezradna, nie wiedziała, jak zapobiec nadciągającej katastrofie. Matka w końcu dotarła do domu i zajrzała przez okno. Ojciec spostrzegł małżonkę i zawołał, aby odeszła, bo ją zastrzeli. Matka odeszła, ale po chwili wróciła z sąsiadem. Ojciec trochę zmiękł i wpuścił oboje do domu.

Czytaj dalej Odblokowanie wspomnień z dzieciństwa – kontynuacja

Znamy się tak dobrze, że możemy porozmawiać o wszystkim

Partnerzy, którzy postanowili iść razem przez życie (może w następstwie skomplikowanej fazy przekształcania), chcą teraz zbierać plony. Są przekonani, że teraz wszystko będzie się działo samo. Pewność ta dotyczy zwłaszcza jednego punktu: o każdej porze będą mogli ze sobą porozmawiać. Jasne, że tak! Przecież to oczywiste. W końcu znają się, kochają i dziwne byłoby, gdyby nie potrafili się porozumieć. Większość młodych mężczyzn i kobiet tak właśnie widzi komunikację między partnerami. Ale to właśnie problemy komunikacyjne mają ogromny wpływ na rozwody i rozstania.

Czytaj dalej Znamy się tak dobrze, że możemy porozmawiać o wszystkim

poczatki ekologii

Po raz pierwszy pojęcie ekologia zostało sformułowane przez niemieckiego biologa Ernesta Haeckla w 1866 roku. W latach późniejszych zakres tego pojęcia był wielokrotnie precyzowany, zawsze jednak jako dział fizjologii stosunków obejmujący zagadnienia ekonomii biologicznej, zależności organizmu od otoczenia oraz istot, z którymi współżyje on w miejscu swego przebywania. Również określenie zadań ekologii przez E. Haeckla odznacza się szerokością ujęcia i zwróceniem uwagi na wielostronne aspekty problematyki, dzięki czemu mieści ono w sobie całą współczesną treść ekologii jako nauki. Badania i obserwacje czyniono jednak znacznie wcześniej. Już w księgach staroindyjskich Mahabharata znajdują się opisy biologii 50 gatunków zwierząt. W innej księdze Bhagaioata Parana oceniono prawidłowo rolę szczurów w przenoszeniu dżumy. Podobnie trafne obserwacje z życia zwierząt zawierają stare księgi tybetańskie i chińskie. Przeprowadzona przez Arystotelesa klasyfikacja zwierząt, podobnie jak przeprowadzona przez jego ucznia Teoirasta klasyfikacja roślin, ma charakter ekologiczny.

ROLA POSTAWY

Ściśle związane z motywacją jest nastawienie do danego materiału, negatywny lub pozytywny stosunek do przedmiotu. Chętna postawa sprzyja zapamiętywaniu, niechętna poważnie je utrudnia. Jeśli bardzo wielu uczniom nauka idzie źle, to niekoniecznie dlatego, że mają „złą pamięć”, ale raczej dlatego, że ich stosunek do książki i podręcznika jest wręcz wrogi.

Czytaj dalej ROLA POSTAWY

CZYNNIKI KSZTAŁTUJĄCE STRUKTURĘ WIEDZY OSOBISTEJ CZ. II

Niemałą rolę „strukturotwórczą” w narastaniu wiedzy osobistej grają zapewne metody dydaktyczne, w szczególności metody upoglądowiania danych układów pojęć poprzez schematy takie, jak np. tabele chronologiczne w historii, modele atomu w fizyce, Mendelejewa układ periodyczny pierwiastków w chemii itp. Nie tylko ułatwiają one zrozumienie i zapamiętanie danych zestrojów wiadomości, lecz również skupiają dokoła siebie wiele innych wiadomości, m. in. mniej nadających się do upoglądowienia.

Czytaj dalej CZYNNIKI KSZTAŁTUJĄCE STRUKTURĘ WIEDZY OSOBISTEJ CZ. II

CELE CZ. II

Praca pamięci dostosowuje się do rodzaju postawionego przed nią zadania. Inaczej nastawia się, gdy mamy wygłosić referat, a inaczej, gdy przygotowujemy się do odpowiedzi na pytania. Wchodzą tu w grę między innymi takie cechy zapamiętywania, jak dokładność i szczegółowość, możliwość odtworzenia lub tylko rozpoznania. Chcąc, by wykonywano nasze rozkazy, powinniśmy sprecyzować swe wymagania spokojnie i stanowczo, jasno i dokładnie. Ta zasada odnosi się także do poleceń dawanych pamięci.

Czytaj dalej CELE CZ. II